MAIN

VOORWOORD

Als zowel Schotland als whiskyliefhebber is het telkens weer een verademing om naar daar te kunnen/mogen gaan. Ik raak er niet op uitgekeken, en er is nog zoveel dat ik wil ontdekken en herontdekken. Vaak is whisky de rode draad in die Schotlandreizen, maar zelden de leidraad. Ik was dan ook al Schotlandreiziger voor ik whisky ontdekte. En als ik niet in Schotland ben, dan denk ik aan Schotland.
Nadat ik samen met grote broer voor de eerste keer de Orkney eilanden had bezocht, kreeg ik de Schotse eilandengroep die zelfs ‘nog’ verder gelegen was in mijn vizier, en ook in mijn achterhoofd. Door research te doen over deze prachtige Shetland eilanden, kwam alles in een stroomversnelling. Samen met het feit dat er op deze eilanden een distilleerderij zou worden gebouwd, met het gevolg dat Highland Park op Orkney meteen de titel van ‘Most Northerly Scotch Malt Whisky Distillery’ moest inleveren, beslisten we om in juni 2005 naar deze magische eilanden af te varen. Ons hierover verschenen verslag met als titel: ‘Vaes Bros. Searching the NEW most northerly scotch malt whisky distillery in the world’, kan je hier nog online bekijken.

Ondertussen zijn we 2010, en nog steeds is er een Schotse eilandengroep die ik niet heb bezocht en die toch wel tot mijn verbeelding spreekt. De ‘Western Isles’ oftewel ‘The Outer Hebrides’. Foto's van deze eilanden in menig Schotse reisgidsen, leken meer op beelden die uit het Caraïbisch gebied waren genomen. Grote verlaten en parelwitte zandstranden tegen een achtergrond van een turquoise gekleurde zee. Alleen zwembroek en snorkel moeten plaatsruimen voor muts, sjaal en handschoenen.

Motivatie ontbreekt er niet om een bezoek te brengen aan deze, tegen de Atlantische Oceaan grenzende, eilanden. Als surplus werd er in 2008 nog een distilleerderij (tje) gebouwd op één van deze eilanden. Deze Abhainn Dearg Distillery werd hierdoor meteen de meest westelijk gelegen Scotch Malt Whisky Distillery in de wereld. In tegenstelling tot de Blackwood Distillery op Shetland, die ondertussen nog steeds niet van grond is gekomen en dus Highland Park de meest noordelijkste blijft, is de Abhainn Dearg Distillery wel in productie.

De plannen voor een trip werden nu en dan achteruit geschoven door een halve marathon die op Islay moest worden gelopen, of een Munro die in de buurt van Fort William moest worden beklommen, maar in de lente van 2010 was het dan eindelijk zo ver. Zij het met een vlugge tussenstop op ons geliefde eiland in 
'The Inner Hebrides': ISLAY. Om er ons toch van te verzekeren dat de meest westelijk gelegen Scotch Malt Whisky Distillery toch niet op Islay gelegen is.

Enkele feiten...

De Buitenste Hebriden, oftewel de Western Isles, is een eilandenarchipel van een 30 tal eilanden die 65 km ten westen van het vaste land gelegen zijn. Van die 30 eilanden zijn de helft bewoond.

Van de 6 grote eilanden die vorm geven aan de archipel, is het eiland Lewis in het noorden het grootste. De totale eiland bevolking telt een 26.000 tal, waarvan er 16.000 wonen op Lewis.

Stornoway, op het eiland Lewis, wordt aanzien als de hoofdstad van de Outer Hebrides. 
Het is ook op het eiland Lewis dat de recent gebouwde Abhainn Dearg Distillery is gelegen.

Het zuidelijke eilandje Eriksay draagt ook wat whiskygeschiedenis. Het is voor deze kust dat in 1941 de S.S. POLITICIAN schipbreuk leed. Het schip was onder meer geladen met 24.000 dozen whisky, waarvan er nog veel konden worden gered, en verborgen gehouden, door de eilandbewoners.
Dit waargebeurde verhaal werd verteld, eerst in een boek (1947) dat de titel WHISKY GALORE! meekreeg. Twee jaar later werd het boek succesvol verfilmd onder dezelfde titel.

80% Van de bevolking op de Buitenste Hebriden spreekt nog Gaelic. Het onderwijs op deze eilanden gebeurt ook nog in deze oude keltische taal, naast het Engels.

De godsdienst op deze eilanden is voornamelijk Protestants, waarbij de meer noordelijk gelegen eilanden dit héél ernstig nemen. Zo valt het dagelijkse leven op zondag daar volledig stil.
De zuidelijkste eilanden, zoals Benbecula, South Uist en vooral Barra, zijn dan weer Rooms-Katholiek. Hier kan en mag er op zondag nog wel een beetje geleefd worden.