TERUG

Verslag & Foto's: Werner (Lidnr.02)

Met de Highland Park 21y O.B. 47,5% alc/vol (Travel Retail Only) heb ik een speciale band. Los van het feit dat ik dit een enorm lekkere veelzijdige whisky vind, heb ik ook samen met deze whisky al enkele leuke whiskymomenten meegemaakt. De eerste keer was al in November 2007, toen deze zelfs nog niet ge-released was, op Whisky Live in Glasgow. Een half jaar later, Mei 2008, als mijn verjaardagsdrink op het domein van Castle Menzies tijdens onze clubreis ORKNEY 2008. In Januari 2009 was hij eveneens present bij onze clubtasting met als thema: Rebus, naar het personage van de Schotse misdaadschrijver Ian Rankin. 
Om aan zo'n fles te geraken moesten er wel letterlijk steeds grenzen verlegd worden, daar deze nergens in België te verkrijgen was, en zelfs maar in beperkte Tax free shops over heel de wereld. Londen Heathrow en de nodige contactpersonen hebben mij hier bij geholpen. 

In het voorjaar van 2009 werd bekendgemaakt dat de 47,5% alc/vol versie verdwijnt, en plaats moet maken voor eentje met 40% alc/vol. De reden die hiervoor wordt opgegeven is de slinkende stock van vaten in hun warehouses om deze 21 jarige te kunnen blijven maken. Ook de 25 jarige zou het zelfde lot te wachten staan.

Omdat een mening pas kan gevormd worden  n a  het proeven van de 40% alc/vol versie, was ik héél blij dat grote broer Gunter mij een bezoek bracht met zo'n fles onder zijn arm. Deze uit het Afrikaanse continent voor Gunter meegebrachte fles, konden we nu gaan  proeven naast mijn fles, die met 7,5% meer alcoholsterkte.

Kleurverschil tussen beide versies is er, zij het heel miniem en op foto moeilijk weer te geven. De 40% heeft een iets lichtere tint.
Het aroma van de 40% versie is vele fijner, properder noem ik het liever.  De geur van appelsienlikeur, aarde, gebrande suiker en zelfs een tintje steenkoolrook in de 47,5% versie heeft ook plaatsgeruimd voor meer scherpere citrusgeuren alsook zurig frisse abrikoos. Maar des al niet te min heeft de 40% versie een lekkere neus waarin evneens de honing, en houttoets aanwezig is. 

Ook moet hierbij niet vergeten worden dat het tenslotte om 21 jaar oude Single Malt gaat, wat al niet niks is.

                                    47,5%                                          40%

De smaak van de 40% is verrassend veel voller en levendiger dan men zou verwachten voor een whisky met dit alcoholpercentage. Dit maakt 'em zowel geschikt voor apperitief als degustief, daar waar ik de 47,5% toch niet direct als apperitief zou schenken. In de smaak van de 40% is er mandarijn, kruidigheid en een lichte houttoets. Wordt bitter in de afronk, maar een lekker bitterheid (appelsienzeste). Door de 47,5% versie er naast te proeven valt de rooktoets duidelijker op in die 47,5% versie. Bij rooktoets bedoel ik wel degelijk rook en geen medicinale toestanden. Ook thee met honing en marsepein waarneembaar in de smaak. De 7,5% meer alcohol prikkelt, maakt 'em hierdoor zelfs peperachtig, maar stoort absoluut niet in de mond. Integendeel. Moesten er nog whiskyregio's bestaan, je zou hierin de typische eilandwhisky proeven. Het sterkere alcoholpercentage geeft hem een langere afdronk, meer dan 7,5% langer zelfs.

Uit dit alles kan ik wel concluderen dat beide versies meer dan de moeite waard zijn, maar toch anders. Zelf stond ik er wat sceptisch tegenover. Bang dat 40% alc/vol te weinig was voor een whisky met een volwassen leeftijd. Maar na het proeven heb ik mijn mening moeten herzien, en kan ik wel stellen dat de 40% versie toch voldoende punch heeft om overeind te blijven. Misschien jammer van de kortere afdronk, daar waar de 47,5% versie toch langer overeind blijft. Mijn persoonlijke voorkeur gaat dan ook naar deze laatste. Hier moet ik dan ook zuinig mee leren omspringen, want ook mijn stocks hiervan zijn aan het slinken...